«السلام عليك يا اميرالمومنين، السلام عليك يا حبيب الله، السلام عليك يا صفوة الله، السلام عليك يا ولي الله، السلام عليك يا اباالحسن و الحسين، ‌السلام عليك يا عمود الدين، السلام عليك يا سيد الوصين .
سلام و درود بر امير و مولاي مومنين،‌ درود بر دوست خدا، سلام بر انتخاب شده‌ي خدا، سلام و درود بر ولي خدا، درود بر پدر بزرگان جوانان اهل بهشت (امام حسن و امام حسين عليهماالسلام)، سلام بر پايه و ستون دين، درود بر آقا و بزرگ جانشينان پيامبران الهي .
از ولاي مرتضي دل را چراغان مي‌كنيم                          با علي بار دگر تجديد پيمان مي‌كنيم

آرزوى هر شيعه‌اي است كه اى كاش زمان، به عقب برگردد و در حجة الوداع در كنار پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) حاضر شود و در روز غدير، با مولايش اميرالمومنين علي(عليه السلام) دست بيعت دهد و به حضرت، عيد ولايتش را تبريك بگويد.

اى كاش اميرالمؤمنين(عليه السلام) اكنون زنده بود، و هر ساله در روز غدير به حضورش شرفياب مى‏شديم و با او تجديد بيعت مى‏كرديم و بار ديگر به او تهنيت مى‏گفتيم.

آخر شيعه دلش براي اميرالمومنين مي‌تپد. نام علي(عليه السلام) به روح شيعه طراوت مي‌بخشد و به جانش نشاط . شيعه افتخارش بر اين اينست كه امام و مقتدايش عليست .

شيعه به نام و ياد علي پَر پرواز مي‌گيرد و پا به پاي ملائك، ملكوت را در مي‌نوردد.

بياييم و به حق شيعه باشيم و دست بيعت بسوي مولا و سرورمان اميرالمومنين دراز كنيم. چرا كه بيعتي همانند بيعت سلمان، ‌ابوذر،‌ مقداد و مالك نياز است كه تا پاي جان در كنار مولايمان بمانيم.

نكند بيعت با علي را فراموش كنيم و به اصحاب سقيفه بپيونديم!!!

نكند بيعتمان همانند طلحه و زبير به طمع حكمراني بر جايي باشد!!!

بياييم خالصانه و تنها به خاطر وظيفه و عشق نسبت به مولا، دست بيعت دهيم و تا پاي جان در ركابش تلاش كنيم و نفس را به پايش ذبح نماييم و به علوي بودنمان افتخار نماييم و باعث افتخار مولا و اماممان باشيم .

تحقق اين آرزو اصلا مشكل نيست. زيارت اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) از نزديك در نجف اشرف و حضور در حرم مطهر آن حضرت و يا زيارت ايشان از راه دور و عرض ادب به ساحت مقدس و سخن گفتن با ايشان از صميم جان و بازگفتن اين آرزوى قلبى در پيشگاهش از نظر شيعه، تجديد بيعت حقيقى و تبريك و تهنيت واقعى است.

سلام غدير به آن دوم شخصيت عالم وجود كه صداى ما را مى‏شنود و پاسخ ما را مى‏دهد در حكم حضور در بيابان غدير و بيعت با دست مبارك اوست.

هر كس به اميرمومنان به گونه‌اي خاص نظر دارد. يكي از سر درد با مولا سخن مي‌گويد و ديگري همچون نيازمندي به بارگاه كريمانه‌اش دست نياز بلند مي‌كند. آن يكي از سر سوز و گداز عشقش نسبت به مولا خواهان توجه‌اش است و اين يكي با نگاه عارفانه‌اش از او مدد مي‌خواهد. و اهل علم، شيفته علم و دانايي‌اش مي‌شود و همچون جرق جرداق مسيحي را واله و شيداي خود مي‌كند. خلاصه اين كه هر كس به ميزان معرفتي كه نسبت به حضرت دارد با ايشان ارتباط برقرار مي‌كند.

حضرت علي (عليه السلام) وليّ و امام زمان و مكان خاصي نبوده است. او هميشه و در همه مكان‌ها امام است و شاهد و ناظر اعمال ما. پس با هر زباني كه مي‌خواهي با اميرمومنان علي (عليه السلام) بيعت كن و آن را به نگارش درآور تا گواه تو در روز قيامت باشد.

به ده نفر كه بهترين بيعت‌ها را ثبت نمايند جوايزي تعلق مي‌گيرد.